Glaserblog

14 maanden nadat ik bij Hyves kwam werken, heb ik een fantastische mogelijkheid gekregen bij een ander bedrijf, TomTom. Daar krijg ik de mogelijkheid om voor drie markten, Nederland, België en Zuid-Afrika de PR te verzorgen. Ik kom te werken in een internationaal team met veel PR ervaring die mijn internationale en carrière ambities kunnen verwezenlijken.
De mogelijkheid om bij een adverteerder te werken spreekt mij aan, daarnaast is TomTom een bedrijf in een interessante fase. De consument heeft meerdere mogelijkheden voor navigatie op verschillende platformen. Het maakt immers niet meer uit waar je je route informatie bekijkt, of dat nou een navigatiekastje, telefoon of op de computer is. De hoogwaardige technologie die TomTom in huis heeft, van de kaarten van TeleAtlas tot de file-informatiedienst HD Traffic, zal de komende tijd meer op het netvlies komen te staan.

Van bureau naar klantzijde
Na ruim drie jaar aan de bureaukant bij (TBWA\)Busted mocht ik vorig jaar het aan de klantzijde proberen bij een mediabedrijf, het grootste sociale netwerk van Nederland: Hyves. Raymond Spanjar en ik kende elkaar nog van de verkiezingen van 2006 waarbij de toetreding van Wouter Bos tot het sociale netwerk voor veel reuring zorgde. Ik kreeg vorig jaar april de mogelijkheid om de PR organisatie op te zetten, een kans die ik graag aannam.

In het begin was ik nog onzeker, van bureaukant naar klantzijde is een grote stap. Opeens ben je zelf verantwoordelijk voor alle processen en zit er geen bureaudirecteur waar je even advies kunt ophalen. Ik kijk terug op een heel leuke en leerzame tijd waarbij ik met ontzettend veel mensen in aanraking ben gekomen. De leukste en succesvolle gebeurtenissen van afgelopen jaar:

• Het organiseren van een chatdebat met zes lijsttrekkers waaronder onze ex- en huidige premier, die het debat overigens won. We wisten dat het MP-schap zou volgen .
• De geheimzinnigheid en spanning rondom de overname van TMG. De live uitzending van RTL Z vanuit de kantine van het hoofdkantoor was onwerkelijk.
• Het opzetten van een webcareteam die via @hyvesangels Hyvende Twitteraars verder op weg helpen (en het PR team voorzien van Tweets waarop gereageerd moet worden).
• De honderden mensen die zijn langsgekomen om met eigen ogen te zien wat voor een leuk en interessant bedrijf Hyves is.
• De blogs over de communicatie van Hyves op Careerwise, het blog van COOPR en The Conversation Manager.
• Voor groepen staan bij Social media clubs Nijmegen en Eindhoven
• De PR-aandacht rondom de donor campagne, 4/5 mei, Hyves Mobile, In Memoriam en Hyves algemeen.
• Op TV verschijnen bij AT5′s Basta en bij Hart van Nederland.
• Het opzetten van een company blog waarin Hyves alle verhalen van het bedrijf naar buiten brengt, het begin van een scheiding tussen het bedrijf Hyves en het product Hyves. Deze is gisteren live gegaan, zie het Hyvesblog.

Gemengde gevoelens
Laat ik voorop stellen dat ik Hyves ga missen. Ik heb gemengde gevoelens bij deze stap omdat ik de afgelopen 14 maanden erg verknocht ben geraakt aan Hyves, collega’s en sfeer. Natuurlijk blijf ik Hyves op de voet volgen en ga ook voor TomTom kijken waar er eventuele mogelijkheden liggen.
27 mei is mijn laatste dag bij Hyves en zal er dan nog even tussen uit piepen om 15 juni bij TomTom te starten. Ik heb ontzettend veel zin in deze nieuwe uitdaging.

Mijn emailadres bij TomTom is wouter punt glaser apenstaart tomtom punkt com (actief vanaf 15 juni) en ik zal bereikbaar blijven via mijn huidige telefoonnummer. Je kunt mij natuurlijk ook toevoegen bij LinkedIN of volgen via Twitter. De PR contactpersoon van Hyves is voorlopig Marnix Franssen, die te bereiken is via 020-5353753 of marnix APENSTAART hyves dot nl.

Als ik Professor Barabas zou kennen, dan was ik graag teruggegaan naar het jaar 1997. Toen kwam de massa in Nederland voor het eerst in aanraking met internet. De enige sociale netwerken die we destijds kenden, waren nieuwsgroepen en fora. De enige toepassing naar de offline wereld was, naast kennisdeling, de printer. Inmiddels kunnen wij onze levens niet meer voorstellen zonder internet. Sociale netwerken zijn daar vorig jaar ook definitief bijgekomen. Maar waar gaat dit nu heen? Read more…

Herinneren jullie je de strips van Asterix en Obelix? Deze Galliërs woonden in het gebied dat momenteel bekend staat als Frankrijk. Omringd door het gigantische Romeinse leger moesten ze weten te overleven. In de wereld van sociale netwerken zijn er ook Romeinen en Galliërs. De meesten van jullie kennen Hyves, maar heb je gehoord van Nasza Klaska, V Kontakte, QQ of RenRen? Dit zijn allemaal Gallische dorpjes, verscholen in het Romeinse sociale media-imperium. Alleen met een goede druïde Panoramix en een tovenaarsdrank aan boord weten deze dorpen stand te houden. Read more…

Zowel het Republikeinse als het Democratische kamp heeft zich in het verleden schuldig gemaakt aan ‘dirt campaigns’; campagnes die in het teken staan van het zwart maken van de tegenstander. Zo gebruikte de Democratische Presidentskandidaat Lyndon Johnson in 1950 een spotje genaamd ‘Daisy’ waarin een klein meisje met een bloem speelt totdat er een atoombom afgaat. Het filmpje werd vanwege een stormlading aan kritiek slechts één keer uitgezonden. Nieuwsprogramma’s voerden discussies over het filmpje en de herhaalfactor deed de rest. De Democraat Johnson won de verkiezingen.

Het politieke ‘moddergooien’ wordt vaak in verband gebracht met Karl Rove, de adviseur en politiek strateeg van President Bush jr tijdens de campagnes van 2000 en 2004. Acht jaar geleden -nog voordat Bush de Republikeinse primaries had gewonnen- werd er een zwaarbevochten strijd geleverd in de staat South Carolina. Republikeinse stemgerechtigden kregen telefoontjes dat de geadopteerde dochter van McCain eigenlijk een zwart bastaardkind was. Sommige anonieme bellers spraken zelfs over een ‘nigger baby’. McCain verloor, Bush won. The rest is history…

Spindoctor Rove zat ook achter de Swift Boat Veterans for Truth, de organisatie die de Democratische kandidaat van 2004 John Kerry snoeihard onderuit haalde. John Kerry ging er prat op dat hij een veteraan was. De onafhankelijke politieke organisatie Swift Boat Veterans for Truth echter niet. In verscheidene spotjes zette de organisatie John Kerry in een kwaad daglicht. De Bush slogan ‘4 more years’ werd waarheid.

Op dit moment waait er een meer positieve wind door Amerika. In plaats van laster en smaad is het vooral het track record (stemverleden/geschiedenis) van de kandidaat wat onder vuur ligt. Zo viel Huckabee zijn tegenstander Romney onder andere aan op het gebied van abortus. Romney pareerde Huckabee’s aanval met een aantal feiten over zijn trackrecord op het gebied van crime.

In het Democratische kamp heeft Obama met het aantal kiesmannen Clinton inmiddels ingehaald. Met 10 overwinningen op rij moet Hillary van zich afbijten. Dit deed ze in de aanval tegen Obama’s track record, waarop Obama reageerde door te zeggen dat ‘Clinton meer geld van lobbyisten heeft aangenomen dan enige andere Republikeinse kandidaat’.

De campagnemanagers hebben inmiddels begrepen dat het verspreiden van leugens heden ten dage een stuk lastiger is dan vroeger. Het medium internet heeft inmiddels een fors aandeel genomen in de nieuwsvoorziening en vormt nu bij uitstek het platform waar zowel voor- als tegenstanders hun mening uiten. Met bronvermelding als overtuigingskracht.

De uiteindelijke presidentsstrijd moet nog aantonen dat deze verkiezingen de geschiedenis in kunnen gaan als een beschaafde strijd. Wellicht dat er nog veel ‘dirt’ bovenkomt wanneer de twee partijen tegenover elkaar staan. Wat denken jullie?

Het uitspreken van politieke voorkeur door ‘prominenten’ is een van de weinige taboes in dit land. Het zijn vooral de linkse partijen met BN-ers als Bob Fosko, Georgina Verbaan en Eddy Terstall welke echt werk maken van zogenaamde ‘endorsements’. Wellicht dat ons pluriforme partijenstelsel er voor zorgt dat het krachtig uitspreken van een politieke voorkeur ‘not done’ is. In Amerika is deze keuze in wezen iets makkelijker. Democraat of Republikein.

De meest bizarre endorsement van de voorverkiezingen is die van de 67-jarige acteur Chuck Norris voor de ‘pro-life’ Republikein Mike Huckabee. Chuck is vooral bekend van de serie ‘Walker Texas Ranger’ en speelde daarnaast in talloze gevechtsfilms met namen als Slaughter in San Fransisco en Hellbound. In een hilarisch filmpje voor de campagne wisselt Chuck humor af met een serieuze politieke boodschap. Wellicht dat deze endorsement wat zegt over de doelgroep die de ultra-conservatieve Republikein wil bereiken.

Hillary Clinton’s grootste endorser is natuurlijk de nog altijd populaire ex-president Bill Clinton. Maar haar ‘campaign trail’ wordt ook gevolgd door de oud minister van buitenlandse zaken Madeline Albright en de zangeres Barbara Streisand. Grote namen als Madonna, Steven Spielberg en Jack Nicholson staan ook achter Hillary. Ze is waarschijnlijk wat minder blij met de endorsements van Jenna Jameson en Jerry Springer.

Barack Obama heeft de TV-host Oprah Winfrey achter zich staan. Oprah’s macht is bekend; wanneer zij een boek ‘endorsed’ verkoopt het binnen een dag één miljoen exemplaren. Ze laat Obama prominent naar voren komen in haar shows, magazine en ze staat voor hem op de bühne bij campagnerallies.

De Kennedy’s zijn ondanks de dood van JFK nog altijd erg invloedrijk in de politiek. De zegen van Senator Ted Kennedy -de jongste broer van ‘JFK’- was daarom ook een grote steun voor Barack. Het kan nog een stapje verder. Zanger Will.i.am van de Black Eyed Peas maakte samen met o.a. John Legend en Scarlett Johansson zelfs een song voor Obama. Het aanstekelijke ‘Yes we can’ is binnen een week al meer dan 3,2 miljoen keer bekeken.

Ondanks al deze endorsements, is de voorheen onbekende ‘Obama girl’ de populairste endorser, de sexy dame kreeg maar liefst 6 miljoen kijkers voor een van haar filmpjes. Ook al bleek later dat haar endorsement niet helemaal oprecht was…

Celebrity Endorsement is een belangrijk onderdeel van de Amerikaanse Verkiezingen. Ondanks de grote namen op Hillary’s lijstje lijkt Obama’s kamp de meeste actieve ‘endorsers’ in huis te hebben. Gaan wij stemmen op de partij van Bob Fosko? Wachten we totdat Sacha De Boer, Jeroen Pauw en Peter R. De Vries een politieke voorkeur gaan uitspreken? Of is effectief celebrity endorsement ‘only in America’?

Vier jaar geleden speelden sociale netwerken nog geen enkele rol in de toenmalige presidentsverkiezingen. Facebook was alleen nog maar toegankelijk voor Harvard studenten en MySpace was pas in dat jaar begonnen. Sociaal (video) netwerk Youtube bestond nog niet eens. Dit veranderde twee jaar later; tegelijk met de opkomst van de sociale netwerken werden deze ook ingezet tijdens de congres/gouverneursverkiezingen van 2006. In navolging van deze verkiezingen gingen ook tijdens de Gemeenteraadsverkiezingen Nederlandse politici en masse op Hyves. Vandaag de dag is het online sociaal leven een belangrijk onderdeel geworden van politieke campagnes.

John McCain, die momenteel aan de leiding gaat bij de Republikeinen, pakt zijn aanwezigheid op de sociale netwerken grondig aan. Zo heeft hij profielen op Myspace, Facebook en Youtube. Wat opvalt is dat McCain vooral de netwerken gebruikt om eenzijdig te communiceren. Weliswaar kunnen supporters ‘vriendje’ worden van John, maar persoonlijke blogs, persoonlijke reacties of andere vormen van userparticipatie ontbreken.

Mitt Romney geeft het goede voorbeeld. Zijn Facebook profiel laat de ‘echte’ persoon achter de politicus zien. De blogs op zijn MySpace zijn erg persoonlijk; ze worden namelijk geschreven door z’n zoons. Ook gaat Mitt in z’n videoboodschap op Myspace verder dan alleen bijdragen vragen. Hij roept zijn achterban ook op meningen en inbreng met hem te delen.

Bij Barack Obama kan je naast ‘the usual’ ook lid worden van Obama’s netwerk op Linkedin. Echt opvallend is een ‘regio targeted’ banner van Eventful die vraagt of ik wil dat Obama Amsterdam komt bezoeken. Met deze service kun je met een groep mensen van een kandidaat eisen dat diegene voor een ‘rally’ naar een bepaalde locatie toekomt.

Hillary Clinton heeft naast een mooi fotoalbum op Flickr ook een treffende banner met de tekst: “I am not only voting for Hillary, she’s my friend!’. De bedoeling is dat mensen deze banner op hun MySpace zetten om te zorgen voor nog meer ‘vriendjes’.

Social networking wordt in deze verkiezingen door alle kandidaten breed ingezet, maar kan nog op verschillende fronten verbeterd worden. De stap van ‘puur promotieplatform’ naar ‘echte interactie met de gebruiker’ scheelt een hoop in geloofwaardigheid.

Op de sociale netwerken zelf ontstaan ook initiatieven om de kandidaten te steunen. Zo is er groep ‘Barack Obama’ (one million strong for Barack) op Facebook met 439,544 leden. In deze groep zijn er pittige discussies tussen Obama supporters en Republikeinen maar ook met Hillary aanhangers. Qua discussieplatform toont vooral Facebook de ware kracht van gebruikersparticipatie. Geen huis-aan-huis gesprekken meer aan de deur, maar online overtuigd worden van de juiste kandidaat.