Archive

Archive for the ‘politiek’ Category

Emancipatie en tolerantie

July 31st, 2006 WouterGlaser No comments
Op het partijbureau jaag ik wel eens een vrouwelijke collega op de kast als ik zeg dat de ‘Nederlandse vrouw’ inmiddels gelijk is aan de man. Misschien is het mijn naieve ‘Amsterdamse’ blik op de Nederland. Of verwar ik mijn eigen gevoel met de norm. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.

In Kenia word ik soms agressief van de dubbele moraal. 80% van de Keniaanse bevolking is christelijk, maar polygamie van mannen is geaccepteerd. Een man in het café vraagt of ik wil slapen met z’n zusje, en een supermarkteigenaar vroeg nieuwsgierig of ik al ‘een jonge Keniaanse vriendin’ had. Vincent, een Keniaanse deelnemer vertelt vol trots dat hij met vier vrouwen gaat trouwen. Carminus, mijn exchange maatje, zegt dat er ook vrouwen zijn die jong trouwen zodat ze naar de middelbare school of naar de universiteit kunnen. Masai meisjes worden zelfs al op hun tiende uitgehuwelijkt.

De moeder des huizes bij Carminus is een typische huisvrouw uit de jaren ’50, die naast het complete huishouden en moeder voor de kinderen ook nog een baan als lerares heeft. De mannen eten alleen aan de tafel, zij en haar dochters eten in een donkere keuken.

Voor homoseksuelen is het letterlijk een ‘crime’ om samen te zijn. Homoseksualiteit is strafbaar gesteld bij wet. Het homohuwelijk wordt zelfs door de meest ontwikkelde Kenianen als een hele grote zonde beschouwd. Waar de Kenianen het heftigst op reageren is de legalisatie van softdrugs. Als je hier een jointje rookt ga je voor 7 jaar
achter slot en grendel..

Categories: fair trade, politiek Tags:

Ticket out of here

July 31st, 2006 WouterGlaser No comments

Machakos

In Machakos waar ik nu verblijf is de armoede duidelijk zichtbaar in het straatbeeld en dit blijkt eigenlijk uit alles. Een open riool en voor het volk maar 2 dagen per week water. Een grote bloemenkwekerij heeft het water namelijk nodig en daardoor zitten de inwoners zonder. Daarnaast zie je dat iedereen bezig om rond te komen, b.v. door in een tuk-tuk (een brommer taxi) rond te rijden, of een telefoonlijn aan te bieden. Er zijn ontzettend veel banen gecreeerd In de supermarket zijn tientallen mensen aan het werk. Toch is maar liefst 40% werkloos.
Het milieu komt hier op de laatste plaats, er wordt nog gekookt op houtskool en de auto’s van 30 jaar oud verspreiden grote rookwolken. Een effectief afval ophaalsysteem is er ook niet. Plastic en afval ligt in de berm of wordt verbrand.
Toch heeft Machakos ook mooie kanten, gebouwen worden gebruikt als reclamezuilen met mooie kleuren.

Keniaanse Buddy

Eindelijk hebben we de Keniaanse groep ontmoet. Iedere deelnemer heeft zijn eigen ‘maatje’. Mijn maatje heet Carmins Apepo (26 jaar) en hij komt uit Kisii, een district waar de bekende zeepstenen mijnen liggen. Apepo is een man van weinig woorden en z’n Engels is ook niet echt vloeiend. Toch kijk ik uit naar het vertrek van morgen naar Kisii. Ik zal onder andere zaterdag naar een kerkdienst gaan van de 7th advent day die maar liefst 4,5 uur zal duren met preken in het Kisii, maar ook muziek en dans!

Speeddating

Naast ‘Apepo’ heb ik ook de andere Keniaanse deelnemer ontmoet via een zogenaamde “Speeddate”. Met deze activiteit krijg je elke deelnemer 3 minuten te spreken. Bij twee Keniaanse meiden (Joyce, Naomi) ging de knop “play” toen ik voor ze zat. Ze vertelde allebei over hun familie, hoe ze woonde en vooral dat ze “not married” waren. De eerste vraag die ze aan mij stelde was “Ben jij getrouwd?”. Toen ik nee knikte, vroegen ze direct of ik van Afrikaanse vrouwen hield. Ik gaf aan dat ik een vriendin gaf, maar allebei werd het gesprek afgesloten met een flirterige blik.
Ik vind het erg jammer dat deze meiden in onze groep zitten, aangezien ik had gehoopt dat ook alle Keniaanse deelnemers mee zouden doen vanwege hun ideologie. De andere deelnemers zijn wel allemaal geweldig en doen actief mee. Joyce vertelde ook een andere deelnemer dat ze in Nederland wilde blijven als de Kenianen in Nederland zijn tijdens de uitwisseling. Tijdens een presentatie over Nederland heb ik goed duidelijk gemaakt dat het absoluut geen zin heeft om hier illegaal naar toe te komen. Deze boodschap kwam over. Toch voel ik mij enigzins gereseveerd jegens de twee dames. Elke blik die ik ze geef wordt beantwoord met een bepaalde blik terug.
Natuurlijk zijn hun situatie en opstelling begrijpelijk, zeker omdat dit de ‘armste’ deelnemers zijn. Het is toch erg vreemd om dit zo van dichtbij mee te maken. Ondanks dit ‘incidentje’ in de groep is het erg gezellig met elkaar.

Categories: fair trade, politiek Tags:

Jaren ’50

July 31st, 2006 WouterGlaser No comments

Ook al heb ik de jaren ’50 lijfelijk niet meegemaakt, zie ik parallelen met wat zich momenteel in Kenia afspeelt. Onder het bewind van the New Rainbow Coalition is een massale opbouw op gang gekomen. Wegen worden aangelegd, primair onderwijs is inmiddels gratis, en meer mensen krijgen het langzamerhand ietsje beter.

Bij het huis van Carminus bestaat het toilet uit een gat in de grond. “The shower” is een teiltje met warm water. Wasmachines? Nog nooit van gehoord, wassen gebeurd met de hand. Stromend water is ook niet voorhanden, water wordt uit een waterput (voor Keniaanse begrippen erg luxe) gehaald. Deuren zijn kapot, geen licht in de keuken en geen koelkast. En dit is een van de rijkste families van de stad! Ondanks het feit dat de meeste mensen moeite hebben om het eten bij elkaar te krijgen is er vriendelijkheid alom. Het elkaar groeten op de straat is erg hartelijk, met veel handgebaren. Het uitwisselen van contactgegevens en het uitnodigen voor de maaltijd is doodgewoon.

Een andere parallel met de jaren’ 50 is de invloed van religie op de samenleving. Toen we op bezoek waren bij een fair trade exporteur kreeg een student theologie uit onze groep massaal applaus. 80% van de Kenianen is Christelijk, de rest is moslim, hindoe of gelooft in natuurgoden. De Christenen zijn verdeeld over verschillende gemeenschappen, de katholieke en de 7th day Advent church zijn het grootst. Alle Keniaanse deelnemers aan het Fair Trade project zijn Christen. Bijna alle ziekenhuizen en scholen worden gerund door Christelijke organistie’s. Ook ikzelf heb een dienst en bijbelstudie mogen meemaken van de 7th day adventist church. Interessant om te horen wat de verschillen zijn tussen deze kerk en de katholieke kerk. De manier waarop het geloof wordt beleid neemt veel tijd in beslag. Een kerkdienst duurt maar liefst 4,5 uur!

In een gesprek met Daniel Apepo (de vader van Carminus) over geloof kwamen wij samen tot de conclusie dat welvaart en hoop ook iets zeggen over de verschillen tussen Nederland en Kenia. Het hopen op een beter leven kan ontleend worden aan het geloof. Daarnaast is Afrika een hele sociale gemeenschap. Iedereen kent elkaar, iedereen groet elkaar. Daarom is de kerk een belangrijke vorm van vereningsleven, elkaar ontmoeten, samen geloven.

Daniel Apepo denkt dat in de komende tientallen jaren alles verbeterd zal worden. Met hulp van het Westen en inzet van de mensen hoopt hij dat de mensen die onder armoedegrens leven (60% van de Kenianen) over tien jaar onder de 40% ligt.

Pas sinds 2002 is er leerplicht ingevoerd en is het primaire onderwijs gratis geworden. Er zijn echter nog altijd kinderen die het ‘verplichte’ uniform van 450 Kshilling (5 euro) niet kunnen betalen. Op de school waar Carminus lesgeeft heeft 10% geen uniform. Zij moeten een verklaring ondertekenen dat zij dit binnen het schooljaar aanschaffen, anders worden ze van school gestuurd. Het schooltje en de kinderen maakte emoties in mij los. Iedereen had grote dromen, de een wilde minister worden, de ander een dokter of piloot. Het uitkomen van die dromen lag echter niet in hun eigen handen. Secondary school (middelbare school) kost hier 250 euro per jaar, universiteit kost alleen aan lesgeld 2500 euro per jaar. Bedragen die alleen voor de rijke Kenianen zijn weggelegd. Toch hoor ik dat de regering zijn best doet om het onderwijs zoveel mogelijk te stimuleren.

Er gebeurt dus veel in dit mooie land. De grootste lessen die ik misschien wel uit mijn ervaringen tot zover heb kunnen trekken is dat ondanks de verschillen, de XploringFairyTales groep heel gemoedelijk met elkaar omgaat. Dit geldt ook voor buiten op straat, ik heb mij nog geen een keer onveilig gevoeld. Daarnaast is een heel groot deel van de bevolking tevreden is met wat ze hebben ook al is dat erg weinig.

Categories: fair trade, politiek Tags:

Politiek in Kenia

July 31st, 2006 WouterGlaser No comments

Tijdens mijn verblijf in Kenia wil ik graag meer te weten komen over de politieke situatie in Kenia. Solomon Matacke helpt mij hierbij. Hij is één van onze begeleiders in Kenia en werkzaam bij Mango, een fair trade export organisatie.

Volgens Solomon gaat het relatief goed in Kenia, zeker vergeleken met andere landen. Kinderen zijn sinds kort bijvoorbeeld verplicht om naar school te gaan. In de straten van Machakos Town zie je dus grote groepen kinderen in groene schooluniformen lopen. Deze wet heeft alleen wel tot gevolg dat er een chronisch tekort is aan klaslokalen. Sommige kinderen zitten nu met 150 kinderen in een klaslokaal.

Qua politiek is er een hoop veranderd sinds 2002 toen de Rainbow Coalition aan de macht kwam. Sinds 1963 was er namelijk slechts één partij (de KANU partij) aan de macht geweest. De Rainbow Coalition wilde zaken veranderen en is volgens Solomon goed op weg: ‘De pers is vrijer, de mensenrechten worden gerespecteerd en er wordt keihard gewerkt aan de verbetering van de gebrekkige infrastructuur.’ Dat laatste merkten we gisteren toen we naar het afgelegen Waatee afreisden, een dorpje wat alleen bereikt kan worden via een weg met veel kuilen. We kregen dus een zogenaamde ‘African Massage’.

Kenia is een democratisch land met maar liefst 42 verschillende politieke partijen. Daarvan zitten er nu 14 in de Rainbow Coalition. De 14 partijen zijn eigenlijk alleen maar bekend als de Rainbow Coalition – slechts een enkeling kent de partijen bij naam – daarom zijn alle 14 partijen zich nu aan het profileren.

Daarnaast is het de Rainbow Coalition niet gelukt een grondwetswijziging van de grond te krijgen. Driekwart van de bevolking verwierp de grondwet, omdat de president nog steeds te veel macht had. Het is een soortgelijke situatie als de Europese grondwet; de grondwet verbeterde in feite een aantal zaken voor de bevolking, maar er zaten toch nog een aantal haken en ogen aan, waardoor het niet ‘goed genoeg’ werd bevonden.

De grondwetswijziging pleitte onder andere voor meer rechten voor vrouwen en mensenrechten. Ook pleitte het voor meer macht naar de regio’s in plaats van alle macht gecentraliseerd in Nairobi. Ook volgens Solomon hebben lokale overheden weinig bevoegdheden. Toen hij bijvoorbeeld zijn paspoort moest ophalen voor z’n vertrek naar Nederland in september aanstaande, moest hij naar Nairobi toe. Dit kon niet lokaal geregeld worden.

Optimisme heerst hier dus als het gaat om politiek. Toch zijn de Kenianen net zo kritisch als de Nederlanders als het gaat om referenda. Solomon probeert mij in contact te brengen met medewerkers van een politieke partij. Ik ben erg benieuwd naar de manier waarop ze hier campagne voeren.

Groeten uit Machakos Town,

Wouter

Categories: fair trade, politiek Tags:

Ruud Lubbers en het redden van de aarde

May 15th, 2006 WouterGlaser No comments

Ruud Lubbers (1939) was de langstzittende premier van Nederland ooit. Van 1982 tot en met 1994 gaf Lubbers leiding aan ons land. Tussen 2001 en 2005 was Lubbers Hoge commissaris voor de Vluchtelingen bij de VN. Momenteel houdt Lubbers zich als voorzitter van het Energieonderzoek Centrum Nederland o.a. bezig met manieren waarop fossiele brandstoffen vervangen kunnen worden door duurzame, schonere alternatieven. In samenwerking met Coolpolitics en Lowlands University bracht hij bezoeken aan Rotterdam, Tilburg en Utrecht om te vertellen hoe hij denkt dat de wereld gered kan worden van de ondergang.

Lubbers stelt in z’n speech de volgende maatregelen neer voor het redden van de aarde:

· Energiebesparing
· Alternatieve energie (zon, wind, waterkracht, waterstof)
· Schoon fossiel (het inzetten van fossiele brandstof met zo min mogelijk milieubelasting, b.v. roetfilers)
· Veilige kernenergie

Na de val van de Berlijnse muur in 1989 en daarmee het verdwijnen van communisme was de algemene opvatting dat de wereld nu eindelijk verlost zou zijn van oorlog. Samen zouden we werken aan een democratische, ontwikkelde en vreedzame wereld.

Op de Earth summit gehouden in 1992 in Rio de Janeiro waren er voor het eerst meer vertegenwoordigers van NGO?s dan regeringsleiders. De grote uitkomst van deze bijeenkomst was dat niet economie (de verwachte marktwerking van de communistische staten) maar ecologie het uitgangspunt moest zijn voor de verwachte voorspoed der volkeren.

Inmiddels zijn we 14 jaar verder en is er weinig terecht gekomen van de toen gestelde doelen. In 1985 bezocht Lubbers China. Zijn Chinese ambtsgenoot stelde toen dat China door het inzetten van gecontroleerde marktwerking en technologie binnen 20 jaar in staat zou zijn het nationaal product te verviervoudigen. Inmiddels is dit ambitieuze doel bereikt. Maar als de bevolking van economische groeiers als China en India dezelfde welvaart krijgen als de huidige Westerse wereld, is dit catastrofaal voor het milieu.

De kern van het verhaal van Lubbers is het zogenaamde Earth Charter handvest. Dit handvest bestaat uit een aantal gemeenschappelijke principes.

De principes zijn:

1. Respect voor alle levensvormen
2. Ecologische integriteit
3. Sociale en economische rechtvaardigheid
4. Democratie, geweldloosheid en vrede

Lubbers gelooft dat als aan deze principes massaal gevolg gegeven wordt, ook de komende generatie van dezelfde welvaart kan genieten.
Er zijn ook kanttekeningen bij het verhaal van Lubbers te plaatsen. Natuurlijk kunnen we in een land als Nederland ons inzetten voor het naleven van de Earth Charter. Zijn oplossingen zijn echter niet verassend of nieuw.
Vooral de inzet van kernenergie, vanwege de afvalverwerking en het gebruik van verrijkte splijtstof, is een onderwerp dat verdeelde reacties oproept.
Daarnaast ontbreekt de rol van de Verenigde Staten. Als rijk kapitalistisch land met veel research & development en wetenschap zou de VS bij uitstek zich kunnen (moeten) inzetten voor het gebruik en inzet van alternatieve energie.
Het milieuverdrag van Kyoto dat toeziet op de vermindering van uitstoot van Co2 wordt niet gerespecteerd en nageleefd door de VS (in tegenstelling tot de meeste andere landen). Het verdrag zou ‘teveel grote economische implicaties’ omvatten volgens president George. W. Bush.

Hoe kan de Eerste wereld’ van landen als China en India verwachten dat zij ecologie hoger in het vaandel stellen dan economie wanneer zijzelf niet voldoende moeite doet? Er zal nog veel moeten gebeuren voordat principes werkelijkheid worden.

Categories: politiek Tags:

De potentie van Hyves

May 10th, 2006 WouterGlaser No comments

De potentie van Hyves begreep ik ongeveer één jaar geleden. Zelf ben ik ooit lid geweest van Cu2.nl, maar deze sites hebben nooit zo’n groot inpact gehad als Hyves. Dankzij Hyves heb ik vrienden van vroeger weer ontmoet. Zo kwam ik bijvoorbeeld na 12 jaar weer een vriend van vroeger tegen. En een oude liefde van de middelbare school. Hyves is nu zo populair dat ongeveer 80-90% van de mensen uit mijn leeftijdsgroep zijn te vinden binnen het netwerk.

Ook is het leuk om te zien wat mensen met hun leven hebben gedaan. Zeker wat je er vroeger van verwachtte. De XTC slikkende mensen die stoer waren toen ze 15 waren zijn na hun HAVO gaan werken en wonen nu samen in Nieuwegein met hun highschool sweetheart. De creatieve en opvallende geesten doen leuke dingen zoals het conservatorium of zijn bezig met een opleiding tot dramadocent. Hyves is ook vooral het stiekem meekijken met andere mensen, waarover ze elkaar krabbelen en hoe het met ze gaat.

Politici zijn zich ook gaan mengen met Hyves. Natuurlijk was daar eerst Bertje Bakker die het meer gebruikte om met z’n dochter en wat vrienden te communiceren. Toen ik hier met het idee kwam om Wouter Bos te vragen om te gaan Hyven wisten we niet half wat voor impact het zou gaan hebben. Inmiddels zijn z’n blogs meer dan tienduizenden malen gelezen, heeft hij honderdduizenden bezoekers gehad en mogen momenteel 11805 mensen zich zijn vriend noemen.

De dag na Wouter Bos z’n toetreding tot Hyves kwam D’66 met het lumieuze idee om maar de hele fractie te laten Hyven. Nu is zelfs de minister president meegegaan met deze hype om waarschijnlijk zijn oubollige imago wat op te vijzelen. Ook het ‘skateboard incident’ zal reden zijn geweest om te proberen de stijfburgelijkheid wat te veranderen.

In ieder geval wordt Hyves nu door de gevestigde orde nog meer serieus genomen. Door adverteerders, het grote publiek en de politiek. Het wordt de komende tijd dus waarschijnlijk nog meer bekenden tegenkomen in dit stuk virtueel Nederland.

Categories: Media, politiek Tags: